| Logs van Diary Of An Emo Kid |
--- Archief ---
|
|
17-12-2006 - Hoofdstuk 1
Lief dagboek, 16-12-2006
Dit is het eerste wat ik aan jou schrijf. Hopelijk kan ik aan jou alles vertellen, alles wat me dwars zit en wat ik kwijt moet aan iemand. Sorry voor al dat gezeur wat hierin komt te staan. Maar ik heb je dringend nodig. Dankje, dat je in mijn handen terecht kwam op Sinterklaas avond.
Op school was het vandaag vreselijk Iedereen negeerde me! Bleek ook nog is het eerste en tweede uur uit te vallen. Maar ze hebben me niet gebeld. Het slaat echt nergens op. Waarom ziet Damien mij niet? Moet ik soms schreeuwen om aandacht? Hij negeert me ook. Damien is gewoon perfect. Z’n zwart schouderlengte haar, z’n skatebroek, z’n bandshirts, z’n ogen. Hij is echt perfect. Maar hij merkt mij niet op. T’is gewoon niet te verdragen hem steeds langs zien te lopen. Misschien moet ik hem gewoon is aanspreken. Ik weet niet of ik dat wel durf. Ik ben best wel een watje, durf niet eens zonder blozen wat aan een leraar te vragen. Leraren, blergh, wat heb je eraan. Ze zeggen wel als je problemen hebt en het moeilijk hebt dan kan je het vertellen en doen we er wat aan. Nou van dat gepest ben ik niet af! Nooit meer ga ik naar hun als ik even m’n hart moet luchten. Dat kan ik nu bij jou doen. Dankje. En mijn beste vriendin Ma-ike was ziek vandaag. Dus zat ik zoals gewoonlijk alleen in de pauze’s en tijdens de lessen. Gym ging wel redelijk. Niet dat ik het kan ofzo, maar ik ben nergens vanaf geduwd. De gymleraar is echt wel cool! Hij luistert wel naar mij alleen durft er niks aan te doen. Hij is ook best wel een watje. Maar wel een lief watje. Zeurt m’n moeder ook nog is dat ik direct aan mijn huiswerk moet. Alsof dat helpt, huiswerk maken. Dat is gewoon zo, NIET, boeiend. Oja, bijna vergeten. Binnenkort het kerstgala weer. Jippie, waarom nou precies op deze tijd van het jaar? [ Waarschijnlijk omdat het kerst is maar dat doet er niet toe ] Niemand wil toch met mij gaan. Weetje wat, ik ga gewoon aan Damien vragen of hij met mij erheen wilt! Het moet toch een keer gebeuren.
Liefs,
Mij
Ik leg mijn dagboek neer naast de rest van mijn schrijfblokken. Het kerstgala, op de één of andere manier kan ik echt niet wachten. Maar toch wordt het wel vreselijk. Ik sta op en loop de trap af. ‘Mam, ik ga even naar buiten.’ Zeg ik en trek mijn jas en schoenen aan. ‘Wat ga je daar doen?’ vraagt ze. ‘Even langs ’T Spit.’ Zeg ik en loop naar buiten. ‘Optijd thuis zijn Jane!’ gilt mijn moeder me nog na. Ik rol met m’n ogen. ‘Jaha!’ Ik ren snel onze straat uit. De kille straat. Kerstversiering hangt er nog niet, zijn ze altijd zo laat mee. Zoals dit jaar weer. Maarja, lekker boeiend. Ik wil naar ’T Spit. Ik begin wat harder te rennen. Ja daar is het! Er hangt een groot bord boven een soort van discotheek. Alleen hier draaien ze goede muziek. ‘Jane! Fijn jou weer te zien.’ Zegt een grote dikke man. ‘Heey Thomas.’ Thomas is de uitsmijter van ’T Spit. Hij is echt zo’n dik bodyguard persoontje. Ik grijns even. ‘Wie spelen er vanavond?’ vraag ik. ‘Volgens mij “Unemployed December.� ‘ zegt Thomas. ‘Ok, mooizo, hun zijn wel goed!’ Ik stap ’T Spit in. Er staan al wat jongeren te kijken naar de programmering die aan de muur hangt. Ik wring me tussen hun door. ‘Unemployed December, vanavond om half 9.’ Zegt iemand naast me. Ik schrik me dood als ik die stem hoor. Damien! Holyheiligheid. Ik probeer zo normaal mogelijk te kijken naar de programmering. ‘We gaan vanavond ff feesten!’ zegt Damien terwijl hij één van z’n vrienden een high five geeft. Shit, waarom komt hij nou weer hierheen? De enigste plek waar ik niet aan hem hoef te denken! Ik werk mezelf uit de mensenmassa en voel dan een hand op m’n schouder. Laat het niet Damien zijn, laat het niet Damien zijn, laat het niet Damien zijn. Ik draai me om. Damien. ‘Wat doe jij nou hier?’ vraagt hij. ‘Dit is mijn hangplek.’ Zeg ik onverschillig. ‘Ik heb je hier nog nooit gezien.’ ‘Ik jou ook nooit.’ Er valt even een stilte. ‘Waarom praat je met die creep?’ vraagt een jongen aan Damien. ‘Spreek je later wel.’ Zegt Damien en draait zich om. Mijn hart gaat als een wilde tekeer. Ik voel een blije gloed over me heen gaan. ‘Zo meissie…’ zegt Thomas grijnzend. Ik geef hem een por in z’n zij. ‘Ach hou je mond.’ En ik loop blij ’T Spit uit. Wauw… Hij praatte met me. Ik ren snel naar huis. Moet het aan mijn dagboek vertellen.
Gepost door: MsMicha op 17-12-2006 om 19:08
|
|
16-12-2006 - Diary Of An Emo Kid
Heey,
Ik schrijf hier een verhaal,
"Diary Of An Emo Kid"
Het verhaal is niet waargebeurd!
Alles wat erin staat is echt compleet verzonnen door mij.
Hopelijk vinden jullie het een leuk verhaal.
Veel leesplezier,
Micha
Gepost door: MsMicha op 16-12-2006 om 22:42
|
|
|
